Opinion EDUARD SELAMI, NJË SHPRESË MODERIMI NË PD

EDUARD SELAMI, NJË SHPRESË MODERIMI NË PD

559
SHPËRNDAJE

DENIS DYRNJAJA

Denis DyrnjajaKthimi i Eduard Selamit në Shqipëri dhe vetofrimi për të dhënë kontributet personale në politikë është një lajm i mirë për këdo që është lodhur në këtë vend me retorika boshe sa djathtas e majtas dhe është një lajm i keq për habitatin politik e mediatik që ushqehet, përfiton ose mbijeton mbi këto retorika. Sigurisht që zoti Selami nuk do të vinte në Titanë për të krijuar një parti të re, por do të vinte për të milituar brenda Partisë Demokratike, së pari për të mos rriskuar një vetëvrasje politike në këtë treg informal politik, ku partitë jetojnë ose mbijetojnë me evazion ose klone elektorati dhe së dyti, për t’i dhënë e krijuar më shumë hapësirë ideve liberale të tij e njerëzve si ai brenda mureve të selisë blu, edhe pse ky ngjan si një mision i pamundur. E ndoqa me vëmendje intervistën e tij në emisionin “Opinion” dhe si për të provuar qëllimet që, sipas meje, konfirmojnë vetofrimin e zotit Selami në politikën e ditës vura re se në çdo kontekst të mendimeve të tij dukej kundërbalanca e realitetit të politikëbërësve aktualë në Shqipëri me të. Spikaste dimensioni paqësor, imponimi përmes logjikës e forma për të lënë hapësirë se jo çdo gjë që Ti apo Tjetri thotë, është absolute dhe ka vulën e së drejtës apo së vërtetës, një element që haset rrallë ndër protagonistët apo faktorët politikë në Tiranë. Toni i njëtrajtshëm i komunikimit dhe nuancat diplomatike pa lënë ekuivokë mendimi, të bindin se zoti Selami ka staturën e një politikani të moderuar që i nevojitet Partisë Demokratike dhe një modeli që i duhet çdo partie që synon t’i largohet formës populiste dhe arkaike të sjelljeve politike. Forma dhe mënyra e komunikimit që Eduard Selami prezantoi në këtë dalje të tij publike nxori edhe një herë në pah sesa e ulët është statura e mendimit politik të ditës në Tiranë, edhe pse shumë prej protagonistëve vetëkonsiderohen ose konsiderohen nga të tjerë si politikanë të profilit të lartë. Kjo staturë është ende e tillë në vitin 2013, mendoni si ka qenë 18 vjet më parë, kur zoti Selami u detyrua të linte Partinë Demokratike, njëri ndër themeluesit e kryetarët e së cilës kishte qenë, vetëm se arkaizmi brenda saj i konsumoi të gjithë oksigjenin politik, për të cilin ka nevojë një mendimtar moderator i këtij profili. Zoti Selami dha një leksion të fortë e domethënës, se politikë bëhet edhe pa çirrje, pa folklorizma e pa ironitë e gjestikulacionet e politikanëve majmunë, që kopjojnë si shoqin, sesi të flasin duke marrë nga identiteti i tjetrit e duke lënë të vetin, që në fakt, as kanë mundur dot ta krijojnë. Në asnjë moment të mendimeve së tij nuk pikaseshin nota urrejtjeje, keqdashësie, cinizmi apo ironie, edhe pse mes tij e shumë personazheve në të djathtë e në të majtë ka pasur divergjenca e diferenca mendimi e veprimi të mëdha, të cilat Selami diti t’i mveshë me gjuhë të moderuar pa lënë mangët apo anashkaluar asgjë. Ai konfirmoi se është i gatshëm të ofrojë kontributet e tij në Partinë Demokratike dhe kjo është një mundësi e mirë për këtë forcë politike që t’i japë vetes shansin për të ripasur edhe një herë në radhët e saj një ideator e promotor të ideve liberale e për të shmangur një imitacion të deformuar të Berishës në të ardhmen apo servirjen e profilit dogmatik të politikanit që rrotullohet rreth një grumbulli fjalësh e premtimesh pa vizion. Moderacioni europian dhe stili amerikan i të konceptuarit janë dy elementë e virtyte të forta që rrallëherë i gjen të ndërthurura në sallonet politike të Tiranës, qoftë djathtas e majtas, ndaj prania dhe kontributi i zotit Selami do të krijonte një etalon të ri për kahun nga duhet të shkojë filozofia politike në Shqipëri.