Zëdhënësi i Ministrisë së Jashtme të Iranit ka reaguar ndaj deklaratave të kryeministrit Edi Rama kur tha se pas protestës së zhvilluar në Tiranë qëndronte Teherani, duke deklaruar se është luftë hibride dhe se iranianët janë pjesë e saj.

Me tone ironike, ai tha se “së shpejti do të pretendojnë se edhe flamingot ishin agjentë të sigurisë iraniane”. Ndaj këtyre deklaratave reagoi kryeministri Edi Rama, i cili kujtoi sulmet kibernetike ndaj Shqipërisë të atribuuara Iranit dhe akuzoi regjimin iranian për propagandë, shtypje dhe përndjekje të kundërshtarëve. Rama theksoi se Shqipëria do të vazhdojë të mbështesë lirinë dhe të strehojë ata që ikin nga persekutimi, duke deklaruar se vendi nuk do të tërhiqet përballë kërcënimeve apo presioneve.

Reagimi i Edi Ramës:

Oh, vërtet?

Pra tani papritur ju interesoheni për popullin shqiptar?
Pikërisht për të njëjtin popull shqiptar, institucionet, shërbimet publike dhe infrastruktura digjitale e të cilit u bënë objekt i një fushate kiberterroriste që synonte paralizimin e një shteti të tërë dhe që hetimet ndërkombëtare e kanë lidhur me aktorë të mbështetur nga regjimi juaj.

Ne i njohim shumë mirë ato gjurmë.
Ne i njohim metodat.
Ne i njohim kërcënimet.

Dhe ne e dimë se ajo që e ka ushqyer armiqësinë tuaj ndaj Shqipërisë nuk ka qenë kurrë sionizmi, apo ndonjë slogan tjetër i përshtatshëm i propagandës suaj të neveritshme.
Ka qenë armiqësia juaj ndaj vetë lirisë.

Ju nuk ia falni Shqipërisë faktin që bëri atë që bëjnë shqiptarët: Hapjen e dyerve për njerëzit që ikin nga persekutimi.
Ju nuk ia falni Shqipërisë që strehoi burra dhe gra iraniane, të cilët ju kërkuat t’i heshtnit përmes frikës, burgosjes dhe vdekjes, vetëm sepse guxojnë të mendojnë ndryshe, të flasin ndryshe ose të ëndërrojnë ndryshe.

Por ne jemi shqiptarë.

Ne nuk i braktisim njerëzit që trokasin në derën tonë duke kërkuar mbrojtje nga shtypja.
Nuk e bëmë këtë as kur hebrenjtë që iknin nga persekutimi nazist kishin nevojë për strehë. Shqipëria u bë i vetmi vend në Europë që kishte më shumë hebrenj pas Luftës së Dytë Botërore sesa para saj.

Dhe nuk do t’i zhgënjejmë as iranianët që kërkojnë siguri nga frikësimi, persekutimi apo atentatet. As nuk do të dorëzohemi përballë sulmeve tuaja të dëshpëruara dhe të pandërprera kibernetike. Pas sulmit tuaj madhor, ne ndërtuam një mburojë moderne dhe të fuqishme kibernetike që e ka bërë Shqipërinë shumë më të fortë dhe shumë më të përgatitur për t’u përballur me sulmet tuaja të vazhdueshme, tashmë pa sukses.

Ju jeni të lirë të përdorni privilegjet e shoqërive të hapura për të përhapur narrativat tuaja të rreme, akuzat tuaja të turpshme dhe kërcënimet tuaja brutale.

Por siç e mësuam ne shqiptarët nga pesëdhjetë vitet e errësirës nën një regjim totalitar ateist, propaganda mund ta fshehë të vërtetën, mund ta shtrembërojë të vërtetën dhe mund ta vonojë të vërtetën, por kurrë nuk mund ta varrosë të vërtetën, as nën peshën e një teokracie mesjetare si e juaja.

Regjimi juaj mund të hakojë rrjete, të burgosë kritikë, të censurojë zëra, të kërcënojë kundërshtarë, të ushtrojë presion mbi fqinjët dhe të prodhojë pafund justifikime për dështimet e veta.
Por nuk mund t’i shpëtojë përgjithmonë realitetit.

Regjimet e ndërtuara mbi frikën, censurën, shtypjen dhe shkatërrimin e mendimit ndryshe mund të mbijetojnë për një kohë, por historia është e pamëshirshme ndaj atyre që bëjnë luftë kundër lirisë dhe mirëqenies së popullit të tyre.

Populli iranian meriton lirinë.
Meriton dinjitetin.
Meriton të drejtën për të folur pa frikë.

Dhe Shqipëria nuk do të kërkojë kurrë falje, nuk do të tërhiqet kurrë dhe nuk do të frikësohet kurrë pse qëndron në anën e këtyre vlerave.

Prandaj vazhdoni të manipuloni dhe të mashtroni këdo në Perëndimin shumëngjyrësh që është i gatshëm të bjerë pre e gënjeshtrave tuaja.

Por ju nuk do t’i bëni kurrë shqiptarët armiq të popujve, qofshin hebrenj, arabë apo amerikanë.

Sepse ajo që ata ndajnë mes tyre, dhe ajo që ju e frikësoheni më shumë, janë pikërisht ato gjëra që ia keni mohuar kombit tuaj për shumë gjatë:

Shpresat e mëdha, ëndrrat e mëdha dhe vendosmëria për të jetuar të lirë, për të kërkuar paqen dhe për të ndërtuar pa u ndalur mirëqenie.