“Ejani të gjithë në shtëpi… kësaj radhe nuk shpëton askush”: Ishte një larje hesapesh e paramenduar ajo që grupi i trafikut të drogës, i udhëhequr nga shqiptari 40-vjeçar Igli Kamberi, organizoi kundër Francesco Diviesti, parukierit 26-vjeçar nga Barletta, i zhdukur më 25 prill 2025 dhe i gjetur i vdekur katër ditë më vonë. Diviesti kishte lidhje me atë grup përmes një miku që e kishte futur në botën e shpërndarjes së vogël të drogës.

“Ai kishte një rreth njohjesh që nuk më pëlqente”, tha nëna e tij, Maria Marzocca. “Kemi debatuar për këtë.”

Dhe pasi djali i saj u vra, ajo shkoi t’ua tregonte hetuesve: “Kishim frikë, sepse këta janë njerëz të rrezikshëm, por nuk mund të ndalesha, ma kanë shqyer lëkurën dhe zemrën.”

Për pak persona që ndihmuan, shumë të tjerë heshtën, si Sabino Corvasce dhe Sofia Cafagna, të cilët përfunduan njëri në burg dhe tjetra në arrest shtëpie për favorizim.

Sipas prokurorëve Daniela Chimienti, Ettore Cardinali dhe Vito Valerio, autorët e vrasjes janë Igli Kamberi, Nicola Di Benedetto dhe Antonio Lanotte, të cilët e morën me forcë Diviestin nga Barletta dhe e çuan në një gurore mes Minervino-s dhe Canosa-s, ku e vranë me pesë plumba të qëlluar nga dy armë. Më pas trupi u dogj.

“Si fyerje ndaj kujtimit të tij”, theksoi koordinatori i DDA-së Giuseppe Gatti, “dhe si paralajmërim për komunitetin.”

Krimi lindi nga një borxh prej 500 eurosh për një sasi droge që Diviesti kishte marrë nga grupi dhe më pas kishte menduar ta shlyente duke i ofruar Kamberit një makinë me qira. Pas kthimit të automjetit, 26-vjeçari kishte ende 300 euro pa paguar. Por ai kishte kundërshtuar kilometrazhin e bërë me makinën dhe kishte shpjeguar se nuk do të jepte para të tjera.

Shqiptari e mori këtë si një fyerje të pafalshme. Ai e kishte arritur Diviestin në një plazh dhe i kishte mbajtur kokën nën ujë për t’i dhënë “një mësim”.

Më pas, i përgjuar, komentonte: “Po e mbytja.”

Dhe shtonte: “Çfarë kontrate? Kjo është çështje familjeje”, duke nënkuptuar se Diviesti nuk mund të vinte në diskutim autoritetin e një “shefi” si ai për kilometra të bërë me një makinë me qira.

Për këtë arsye u vendos vdekja e tij, e konsideruar e paramenduar nga gjyqtari Giuseppe De Salvatore dhe e kryer me metoda mafioze.


I riu u detyrua të gjunjëzohej dhe, pas plumbave të parë, mori goditje edhe në fytyrë. Mizoria e ekzekutimit duhej të shërbente si paralajmërim për të tjerët, përfshirë mikun e Diviestit, i cili ishte rrahur brutalisht në një lokal dhe që duhej të vdiste bashkë me të. Sipas hetimeve të DIA-s dhe policisë së Andria-s, ai shpëtoi vetëm sepse më 25 prill u arrestua për armëmbajtje.

Konteksti i rindërtuar nga hetuesit ishte jashtëzakonisht i rrezikshëm dhe ndoshta as vetë parukieri nuk e kishte kuptuar përmasën e tij.

“Kemi dëgjuar për mafien shqiptare, për trafikun e drogës, por ç’lidhje kishte djali im me këto ambiente?”, tha nëna e viktimës.

Ai ndoshta nuk e dinte vërtet me kë kishte të bënte. As që mafia shqiptare ishte zhvendosur në Pulia me gjithë egërsinë që buron nga kodet e lashta të nderit dhe dhunës, në deformimin kriminal të Kanunit.

Kamberi në Barletta kishte ngritur një grup të qëndrueshëm dhe dominues në trafikun e drogës, fitimet milionëshe të të cilit dërgoheshin më pas në Shqipëri për t’u pastruar. Në dy operacione të DIA-s u sekuestruan 680 mijë dhe 400 mijë euro.

Përveç pesë arrestimeve në Barletta, u ekzekutuan edhe dhjetë masa sigurie në Shqipëri, në kuadër të një hetimi tjetër të koordinuar nga Prokuroria Speciale e Tiranës, me të cilën DDA e Barit vazhdon të bashkëpunojë, me nxitjen e prokurorit Roberto Rossi. /La Repubblica/