Një postim i Yair Netanyahut, djalit të kryeministrit izraelit Benjamin Netanyahu, ka ndezur një debat të ashpër politik dhe shoqëror në Izrael. Deklaratat e tij, të drejtuara kundër qytetarëve arabë dhe komuniteteve myslimane, kanë shkaktuar reagime dhe akuza për racizëm e nxitje të përçarjeve etnike dhe fetare.

Përmes një mesazhi të publikuar në platformën X, Yair Netanyahu e paraqiti popullsinë arabe të Izraelit si një rrezik serioz për të ardhmen e vendit, duke e renditur menjëherë pas kërcënimit që, sipas tij, përfaqëson programi bërthamor iranian.

Duke komentuar zhvillimet politike që lidhen me zgjedhjet për Knessetin e 26-të, ai pretendoi se një pjesë e konsiderueshme e qytetarëve arabë nuk ndajnë interesat dhe objektivat e shtetit izraelit.

Në argumentimin e tij, Netanyahu iu referua faktit se arabët përbëjnë rreth një të pestën e popullsisë së Izraelit, duke pretenduar se kjo përqindje përbën një sfidë për sigurinë kombëtare.

Ai shkroi se një shtet nuk mund të garantojë mbijetesën e tij afatgjatë nëse 20% e banorëve, sipas pretendimit të tij, mbështesin kundërshtarët e vendit dhe dëshirojnë shkatërrimin e tij.

Deklaratat e tij nuk u kufizuan vetëm te situata në Izrael.

Yair Netanyahu e zgjeroi kritikën edhe ndaj islamit, duke bërë përgjithësime për myslimanët në vende të ndryshme të botës. Ai pretendoi se islami përfaqëson jo vetëm një besim fetar, por edhe një ideologji politike që, sipas interpretimit të tij, pengon bashkëjetesën me komunitetet e tjera.

Në postim, ai përmendi Francën si shembull të një vendi që, sipas tij, po përballet me probleme të brendshme për shkak të popullsisë myslimane.

Djali i kryeministrit izraelit shkoi edhe më tej, duke pretenduar se shumica e myslimanëve nuk janë të gatshëm të jetojnë në paqe me njerëzit e besimeve të tjera.

Këto pohime përbëjnë përgjithësime për një komunitet fetar shumë të larmishëm dhe nuk u shoqëruan me prova që të mbështesin pretendimet e tij.

Reagojnë politikanët arabë: Deklarata raciste dhe përçarëse

Mes atyre që kundërshtuan publikisht mesazhin e Yair Netanyahut ishte deputeti arab Ahmad Tibi, i cili e cilësoi retorikën e tij si raciste dhe antisemite.

Tibi hodhi poshtë përpjekjet për t’i paraqitur qytetarët arabë si armiq të shtetit, duke theksuar se ata janë pjesë e shoqërisë izraelite dhe vazhdojnë të kërkojnë barazi, përfaqësim politik dhe respektim të të drejtave të tyre.

Sipas tij, e ardhmja e vendit duhet të ndërtohet mbi bashkëjetesën dhe bashkëpunimin mes komuniteteve, jo mbi përjashtimin apo stigmatizimin e një grupi të tërë të popullsisë.

Kritika erdhën edhe nga publicisti izraelit Rani Rahav, i cili rikujtoi një episod të mëparshëm politik të Benjamin Netanyahut.

Rahav iu referua deklaratave të kryeministrit për votuesit arabë, për të cilat Netanyahu kishte kërkuar më pas falje, duke sugjeruar se retorika e ngjashme vazhdon të shkaktojë tensione në shoqërinë izraelite.

Debati shpërthen pas rezultateve zgjedhore

Polemikat zhvillohen në një moment të rëndësishëm për skenën politike të Izraelit, pas zgjedhjeve parlamentare në të cilat, sipas raportimeve, partitë arabe kanë siguruar 19 mandate në Knesset.

Ky rezultat u jep atyre një peshë më të madhe në diskutimet dhe negociatat për krijimin e qeverisë së re.

Përfaqësimi i shtuar politik i qytetarëve arabë ka rikthyer në qendër të debatit marrëdhëniet mes shumicës hebraike dhe pakicës arabe, si dhe rolin që partitë arabe mund të luajnë në vendimmarrjen kombëtare.

Në këtë klimë, deklaratat e Yair Netanyahut kanë shtuar tensionet, duke nxitur diskutime mbi kufijtë e lirisë së shprehjes, përgjegjësinë publike dhe rrezikun e përhapjes së paragjykimeve ndaj komuniteteve etnike dhe fetare.

Çfarë pretendoi Yair Netanyahu në postimin e tij?

Në mesazhin e gjatë në platformën X, djali i kryeministrit izraelit pretendoi se qytetarët arabë përfaqësojnë një kërcënim më të madh për Izraelin sesa disa prej kundërshtarëve të tij rajonalë.

Ai i krahasoi me palestinezët në Bregun Perëndimor dhe në Gaza, si edhe me Turqinë dhe rritjen e antisemitizmit në vendet perëndimore.

Më tej, Netanyahu e lidhi këtë argument me përkatësinë fetare, duke pretenduar se besnikëria ndaj komunitetit mysliman ndërkombëtar bie ndesh me bashkëjetesën në shoqëritë shumëfetare.

Në përfundim, ai bëri një dallim mes myslimanëve dhe besimtarëve të feve të tjera, duke pretenduar se hebrenjtë, të krishterët, budistët dhe hindutë mund të bashkëjetojnë paqësisht, ndërsa shumica e myslimanëve jo.

Këto deklarata janë pikëpamje të shprehura nga Yair Netanyahu dhe nuk përfaqësojnë fakte të provuara mbi popullsinë arabe apo besimtarët myslimanë.

Reagimet ndaj tyre kanë rikthyer në vëmendje një nga çështjet më të ndjeshme të politikës izraelite: marrëdhënien mes identitetit kombëtar, sigurisë së shtetit dhe të drejtave të barabarta të qytetarëve, pavarësisht origjinës apo besimit të tyre.