Nicolas Maduro u ngjit në pushtet si pasues i Hugo Chavez, liderit populist që dominoi politikën venezueliane për më shumë se një dekadë dhe që vdiq nga kanceri në vitin 2013. I konsideruar një aleat i hershëm dhe besnik i Chavezit, Maduro mori drejtimin e vendit pas një fitoreje të ngushtë në zgjedhjet presidenciale të vitit 2013, të cilat u kundërshtuan nga opozita.
Ish-shofer autobusi dhe drejtues sindikate, Maduro nuk arriti kurrë të fitojë mbështetjen popullore apo karizmën e paraardhësit të tij. Gjatë qeverisjes së tij, Venezuela u përball me kriza të thella politike dhe ekonomike, të shoqëruara me protesta masive, keqmenaxhim të industrisë së naftës dhe një valë sanksionesh ndërkombëtare, kryesisht nga Shtetet e Bashkuara.
Në vitin 2017, Maduro ndërmori hapa për të zgjeruar kompetencat e presidencës, duke anashkaluar Asamblenë Kombëtare të kontrolluar nga opozita, çka shkaktoi protesta të dhunshme në Karakas. Një vit më pas, ai siguroi një mandat të dytë gjashtëvjeçar në zgjedhje të denoncuara nga opozita dhe komuniteti ndërkombëtar si të parregullta dhe të paligjshme.
Në vitin 2020, administrata e parë e presidentit amerikan Donald Trump e akuzoi Maduron për narkoterrorizëm, duke e cilësuar regjimin venezuelian si të përfshirë në korrupsion dhe aktivitete kriminale. Maduro reagoi ashpër ndaj këtyre akuzave, duke sulmuar verbalisht drejtuesit amerikanë.
Kontestimet për mashtrim zgjedhor u përsëritën edhe pas zgjedhjeve më të fundit presidenciale, pas të cilave Maduro u betua sërish në janar. Që nga ajo kohë, presioni politik, ekonomik dhe ushtarak nga SHBA-të është intensifikuar. Më 7 gusht, autoritetet amerikane shpallën një shpërblim prej 50 milionë dollarësh për informacion që do të çonte në arrestimin e tij.
Në këtë kontekst tensioni të vazhdueshëm, edhe figura pranë tij, përfshirë bashkëshorten Cilia Flores, e cila ka qenë deputete dhe avokate, janë përfshirë në vëmendjen ndërkombëtare, ndërsa e ardhmja politike e Venezuelës mbetet e pasigurt.