Një investigim i CNN hedh dritë mbi një industri kriminale ndërkombëtare ku fëmijë në Filipine shfrytëzohen seksualisht para kamerave, ndërsa persona që ndodhen mijëra kilometra larg paguajnë për materialet ose japin udhëzime për abuzimin. Hetimi tregon se pas këtij fenomeni fshihen rrjete që lidhin viktimat dhe personat që i shfrytëzojnë në Filipine me klientë në SHBA dhe vende të tjera perëndimore.

Në qendër të investigimit është historia e një vajze që CNN e quan “Kate”, pseudonim i përdorur për të mbrojtur identitetin e saj. Ajo ishte vetëm 13 vjeçe kur, gjatë pandemisë së Covid-19, u përfshi në këtë formë shfrytëzimi.

Familja e saj po përballej me vështirësi ekonomike pasi i ati kishte humbur punën. Sipas rrëfimit të Kate, motra e saj e madhe e adoptuar, të cilën CNN e identifikon me pseudonimin “Lorraine”, prej kohësh zhvillonte biseda me përmbajtje seksuale me klientë në internet. Më pas, disa prej këtyre personave iu kaluan 13-vjeçares.

Edhe dy gra që jetonin pranë familjes merreshin me të njëjtën veprimtari dhe, sipas dëshmisë, e përdornin herë pas here vajzën kur klientët kërkonin një fëmijë më të vogël.

Ajo që filloi me biseda para kamerës u përshkallëzua. Kate tregon se fillimisht klientët i kërkonin të vishej apo të kërcente, ndërsa më pas kërkesat u bënë gjithnjë e më të dhunshme dhe seksualisht abuzive.

Një prej frikërave më të mëdha të vajzës ishte se personat në anën tjetër të ekranit mund të mos mjaftoheshin me kontaktin virtual dhe një ditë të shfaqeshin fizikisht pranë saj. Ajo kujton se një burrë amerikan i kishte bërë edhe një kërcënim seksual që përfshinte përdorimin e një arme.

Qindra mijëra fëmijë të rrezikuar

Historia e Kate nuk paraqitet si një rast i izoluar. Një raport i vitit 2023 nga International Justice Mission (IJM) vlerësonte se afro gjysmë milioni fëmijë në Filipine ishin detyruar të prodhonin materiale të abuzimit seksual për përfitim financiar, me një pjesë të konsiderueshme të kërkesës që vinte nga vende perëndimore.

Filipinet konsiderohen një nga qendrat kryesore të prodhimit të materialeve të abuzimit seksual të fëmijëve në internet, të njohura me termin CSAM.

Sipas të dhënave të Këshillit Filipinas Kundër Pastrimit të Parave (AMLC), SHBA-ja rezultonte burimi më i madh i pagesave për materiale të tilla nga Filipinet gjatë periudhës 2015-2023.

Vetëm mes viteve 2020 dhe 2022, sipas AMLC, nga SHBA-ja janë dërguar mbi 7 milionë dollarë për materiale të paligjshme të lidhura me abuzimin e fëmijëve. Shifra financiare, megjithatë, nuk tregon domosdoshmërisht përmasat e plota të fenomenit, pasi materialet mund të shiten për shuma relativisht të vogla.

Një tjetër element shqetësues i evidentuar nga autoritetet është përfshirja e familjarëve të viktimave. Policia Kombëtare e Filipineve raportoi se, nga 50 gra të arrestuara vitin e kaluar për shfrytëzim dhe abuzim seksual të fëmijëve në internet, 32 ishin nëna.

John Tanago, drejtues i qendrës së IJM kundër shfrytëzimit seksual online të fëmijëve, e lidh drejtpërdrejt vazhdimësinë e fenomenit me kërkesën nga jashtë: abuzimi transmetohet sepse ekzistojnë persona të gatshëm të paguajnë për ta parë.

CNN identifikon mes personave të lidhur me abuzimin e Kate edhe Kerry Lee Shackman, një 60-vjeçar nga Maryland, i cili më parë kishte punuar si menaxher operacionesh nate për një kompani logjistike.

Fëmijët që zgjoheshin natën për “klientët”

Investigimi sjell edhe historinë e “Isa-s”, tashmë 14 vjeçe, dhe kushërinjve të saj. Fëmijët jetojnë aktualisht në një strehë pasi u larguan nga ambienti ku, sipas dokumenteve gjyqësore të konsultuara nga CNN, ishin shfrytëzuar nga tezet e tyre.

Njëri prej fëmijëve tregoi se abuzimi kishte nisur kur ishte vetëm pesë vjeç.

Isa rrëfen se në atë moshë nuk arrinte të kuptonte përse burra të panjohur kërkonin ta shihnin të zhveshur. Megjithatë, ajo kishte kuptuar se tezet po i filmonin fëmijët për t’ua transmetuar pamjet personave jashtë vendit.

Sipas dokumenteve të cituara në investigim, njëra prej grave përdorte një pseudonim online për të reklamuar materiale dhe akses te fëmijët. Në komunikimet e shqyrtuara, shfaqen gjithashtu negociata me klientë të huaj për videot dhe pagesat.

Një shtetas zviceran dyshohet se u kthye në klient të rregullt dhe komunikonte për materialet që kërkonte. Në një llogari PayPal të lidhur me njërën prej grave u gjetën mbi 3,500 dollarë, të dyshuara si të ardhura nga kjo veprimtari.

Për shkak të diferencës së orareve mes Filipineve dhe vendeve ku ndodheshin klientët, fëmijët mund të zgjoheshin edhe në mes të natës për t’u vendosur para kamerës.

Isa tregon se ishte urdhëruar ta mbante gjithçka sekret. Në atë moshë nuk e kuptonte plotësisht çfarë po ndodhte, por e dinte se ishte diçka e gabuar dhe thotë se kishte frikë të fliste.

Sipas kujdestarëve të saj aktualë, hetimi i rastit çoi në dënimin e një personi në Zvicër dhe në hapjen e një hetimi ndaj një personi tjetër në Mbretërinë e Bashkuar.

Nga platformat publike te grupet private

Një pjesë tjetër e investigimit të CNN fokusohet te mënyra se si materialet e paligjshme qarkullojnë në internet.

Gazetarët hynë në disa grupe në Telegram ku pretendohej se tregtoheshin materiale të abuzimit seksual të fëmijëve. Sipas CNN, disa përdorues i kontaktuan duke pretenduar se mund t’u shisnin video me përmbajtje të rëndë abuzimi.

Në këto hapësira përdorej edhe gjuhë e koduar për t’iu referuar viktimave. Në disa prej grupeve, që numëronin mijëra përdorues, materialet paraqiteshin në formën e katalogëve, me çmime që në disa raste ishin shumë të ulëta.

Investigimi nuk u ndal vetëm te shitësit. Duke analizuar dokumente gjyqësore dhe të dhëna elektronike të siguruara nga shërbimi Alerts Bar, CNN thotë se arriti të identifikonte më shumë se një duzinë personash që kishin blerë materiale të prodhuara në Filipine.

Personat e identifikuar ndodheshin në vende të ndryshme, përfshirë SHBA-në, Mbretërinë e Bashkuar dhe Suedinë. Sipas investigimit, ata kishin profesione, nivele arsimore dhe mosha të ndryshme, nga rreth 20 deri në 70 vjeç. Disa prej tyre kishin edhe fëmijë apo nipër e mbesa.

Të dhënat e mbledhura nga CNN tregojnë kështu një zinxhir kriminal që nuk kufizohet në një shtet: në njërën anë janë fëmijët e shfrytëzuar dhe personat që organizojnë abuzimin, ndërsa në anën tjetër ndodhen klientët që paguajnë dhe, në disa raste, kërkojnë në kohë reale se çfarë duhet t’u bëhet viktimave.

Pikërisht kërkesa ndërkombëtare dhe lehtësia me të cilën pagesat, komunikimet dhe transmetimet mund të realizohen online e kanë shndërruar luftën kundër kësaj forme të abuzimit seksual të fëmijëve në një sfidë që kapërcen kufijtë kombëtarë.