Susan Logothetti dhe dy kolegë të saj qëndronin jashtë një shtëpie në Everett, të veshur me bluza promocionale dhe me fletëpalosje në duar për një kompani çamçakëzësh.
Kur Mitchell Gaff hapi derën i veshur me pizhama, ai i ftoi brenda dhe pranoi të merrte pjesë në një “test shijesh”, duke provuar me entuziazëm disa lloje çamçakëzësh, kujton Logothetti për takimin e janarit 2024.
Kur erdhi momenti që Gaff të provonte një shije të re, një nga kolegët i zgjati një enë të vogël.
“Më kujtohet kur e pashë të pështynte copën e parë të çamçakëzit në enë dhe dallova pështymën,” tha Logothetti për CNN.
Pa e ditur, Gaff sapo u kishte dhënë tre detektivëve të infiltruar ADN-në që u nevojitej për të konfirmuar lidhjen e tij me një përdhunim dhe vrasje të vitit 1984, sipas dokumenteve hetimore të paraqitura në mars. Në dosje, kjo skemë përshkruhet si “mashtrimi me çamçakëzin”.
Gaff, sot 68 vjeç dhe i dënuar më parë për përdhunim, pranoi më 16 prill vrasjen e Judy Weaver, si edhe të Susan Vesey katër vite më herët, sipas dokumenteve gjyqësore. Ai rrezikon burgim të përjetshëm në seancën e dënimit që pritet të mbahet të mërkurën.
Hetimet për vrasjet e dy grave në shtetin e Washington, në vitet 1980 dhe 1984 — që në atë kohë konsideroheshin raste të palidhura — kishin nxjerrë disa persona të dyshuar, por asnjëherë nuk çuan në ngritjen e akuzave.
Katër dekada pas vrasjes së Weaver, ekspertët e forenzikës zbuluan se ADN-ja e marrë nga çamçakëzi përputhej me provat biologjike të gjetura në trupin e saj. Ky zbulim, dhe lidhja që u bë më pas mes dy vrasjeve, shënoi një kthesë vendimtare në hetime dhe tregoi sa thelbësore është teknologjia moderne e ADN-së në zbardhjen e krimeve të vjetra të pazgjidhura.