Një nënë britanike ka vendosur të tregojë publikisht historinë e humbjes së vajzës së saj, pasi një hetim zbuloi probleme gjatë monitorimit të foshnjës vetëm pak ditë përpara lindjes.

Bethany Sowerby, 32 vjeçe, ishte në javën e 38-të të shtatzënisë kur u paraqit në Spitalin Universitar James Cook, në Middlesbrough. Ajo kishte vënë re se foshnja e saj, Hattie, po lëvizte më pak se zakonisht dhe kërkoi kontroll mjekësor.

Për të vlerësuar gjendjen e bebes, stafi e vendosi nën monitorim kardiotokografik (CTG), një pajisje që regjistron aktivitetin e zemrës së fetusit dhe kontraktimet e mitrës.

Rreth gjysmë ore më vonë, ndërsa personeli po kujdesej edhe për paciente të tjera, ishte vetë Bethany ajo që vuri re se diçka nuk po funksiononte siç duhej. Letra e monitorit ishte bllokuar dhe regjistrimi nuk po kryhej normalisht.

Kur stafi kontrolloi pajisjen, u vu re se ritmi i zemrës së foshnjës kishte rënë në nivele shqetësuese. Mjekët dhe mamitë nisën menjëherë ndërhyrjen, por nuk arritën të identifikonin më rrahjet e zemrës.

Një ekografi tregoi se situata ishte kritike dhe u vendos që lindja të realizohej me urgjencë. Megjithatë, një kontroll tjetër konfirmoi lajmin tragjik: zemra e Hattie kishte pushuar së rrahuri.

Vdekja e foshnjës u konfirmua më 16 maj 2023, në orën 21:43. Bethany e solli në jetë vajzën e saj të pajetë mëngjesin e ditës pasardhëse.

Hetimi i zhvilluar më pas evidentoi një detaj të rëndësishëm. Gjatë momentit kur letra ishte bllokuar, alarmi i monitorit ishte aktivizuar, por nuk ishte dëgjuar pasi pajisja ishte vendosur në heshtje.

Të dhënat e ruajtura nga monitori treguan gjithashtu një model jonormal të rrahjeve të zemrës së fetusit. Sipas hetimit, ky sinjal shqetësues nuk ishte identifikuar në kohë dhe u konstatua vetëm pasi Hattie kishte humbur jetën.

Ekzaminimet e mëvonshme përcaktuan se foshnja kishte vuajtur nga mungesa e oksigjenit përpara vdekjes.

Tragjedia ka pasur pasoja të rënda edhe për Bethany-n, e cila më pas është diagnostikuar me çrregullim të stresit post-traumatik. Ajo ka zgjedhur të ndajë historinë gjatë Javës së Ndërgjegjësimit për Humbjen e Foshnjave, me shpresën që përvoja e saj të shërbejë për parandalimin e rasteve të ngjashme.

Familja kërkon forcimin e protokolleve të sigurisë në maternitet, veçanërisht për mbikëqyrjen e vazhdueshme të pajisjeve dhe reagimin ndaj alarmeve që mund të sinjalizojnë rrezik për foshnjën.

Spitali dhe institucioni që administron shërbimin shëndetësor kanë shprehur ngushëllimet për familjen. Për shkak të procedurave ligjore që vazhdojnë, ata nuk kanë dhënë hollësi të tjera mbi rastin.

Historia e Hattie ka rikthyer kështu vëmendjen te mënyra se si monitorohen shtatzënitë në fazat e fundit dhe te rëndësia që çdo sinjal alarmi të kontrollohet dhe vlerësohet në kohë.