Mandati i dytë i presidentit të SHBA-së, Donald Trump, po karakterizohet nga një qasje agresive dhe e drejtpërdrejtë në politikën e jashtme. Pas operacionit kundër Venezuelës, që çoi në kapjen e presidentit të saj dhe bashkëshortes së tij, administrata amerikane ka intensifikuar retorikën dhe paralajmërimet ndaj disa vendeve që Uashingtoni i konsideron pjesë të interesave të tij strategjike.

Sipas një përmbledhjeje të BBC, këto janë disa nga shtetet që janë përmendur së fundmi në deklaratat apo kërcënimet e presidentit amerikan.

Groenlanda

SHBA-të kanë tashmë një prani të rëndësishme ushtarake në Groenlandë përmes Bazës Hapësinore Pituffik, por Trump ka shprehur hapur ambicien për të marrë kontrollin e plotë të ishullit. Ai e ka justifikuar këtë ide me argumentin e sigurisë kombëtare, duke përmendur rritjen e pranisë ruse dhe kineze në Arktik.

Groenlanda, territor autonom i Mbretërisë së Danimarkës, është e pasur me minerale të rralla dhe ka një pozicion strategjik në Atlantikun e Veriut, që pritet të fitojë rëndësi edhe më të madhe me shkrirjen e akujve polarë dhe hapjen e rrugëve të reja detare. Kryeministri i Groenlandës, Jens Frederik Nielsen, e ka cilësuar idenë e kontrollit amerikan si “një fantazi”, duke theksuar se çdo diskutim duhet të respektojë të drejtën ndërkombëtare dhe sovranitetin e ishullit.

Kolumbia

Vetëm pak orë pas zhvillimeve në Venezuelë, Trump lëshoi paralajmërime ndaj presidentit kolumbian, Gustavo Petro. Kolumbia, një aleate tradicionale e SHBA-ve në rajon, ka rëndësi strategjike për shkak të rezervave të naftës, pasurive minerare dhe rolit të saj në luftën kundër trafikut të drogës.

Administrata amerikane ka vendosur sanksione ndaj qeverisë kolumbiane, duke e akuzuar për tolerim të aktiviteteve të karteleve të drogës. Trump ka përdorur një gjuhë të ashpër, duke sugjeruar se situata në vend përbën kërcënim për sigurinë amerikane dhe duke lënë të hapur mundësinë e ndërhyrjeve më të forta politike apo ekonomike.

Irani

Edhe pse jashtë hemisferës tradicionale të influencës amerikane sipas Doktrinës Monroe, Irani ka qenë shpesh në qendër të paralajmërimeve të Trump. Presidenti amerikan ka deklaruar se çdo shtypje e dhunshme e protestave antiqeveritare në Iran do të përballej me “përgjigje të ashpër” nga SHBA-të.

Këto deklarata vijnë në një kontekst tensionesh të shtuara në Lindjen e Mesme, pas sulmeve ndaj objektivave bërthamore iraniane dhe përplasjesh të vazhdueshme mes Teheranit dhe Izraelit.

Meksika

Meksika ka qenë vazhdimisht në fokusin e kritikave të Trump, veçanërisht për çështjet e emigracionit të paligjshëm dhe trafikut të drogës. Në ditët e para të rikthimit në Shtëpinë e Bardhë, Trump ndërmori një veprim simbolik duke riemërtuar Gjirin e Meksikës në “Gjiri i Amerikës” dhe paralajmëroi masa më të forta kundër karteleve të drogës.

Presidentja e Meksikës, Claudia Sheinbaum, ka reaguar duke hedhur poshtë kategorikisht çdo ide për ndërhyrje ushtarake amerikane, duke theksuar sovranitetin e vendit dhe nevojën për bashkëpunim bilateral.

Kuba

Kuba mbetet një nga pikat më të ndjeshme në politikën amerikane në Karaibe. Ishulli, vetëm 145 kilometra larg Floridës, ka qenë nën embargo amerikane që nga vitet 1960 dhe ka ruajtur lidhje të ngushta politike dhe ekonomike me Venezuelën.

Trump ka sugjeruar se ndërhyrja ushtarake nuk është aktualisht e nevojshme, duke vlerësuar se Kuba po përballet me vështirësi të thella ekonomike pas rënies së ndihmës nga Karakasi. Ndërkohë, Sekretari amerikan i Shtetit, Marco Rubio, ka bërë thirrje të hapura për ndryshim regjimi, duke e cilësuar situatën në Kubë si çështje kyçe për interesat strategjike të SHBA-ve.

Një politikë e jashtme konfrontuese

Paralajmërimet ndaj këtyre vendeve tregojnë se mandati i dytë i Trump po ndjek një linjë të fortë konfrontuese, ku presioni diplomatik, ekonomik dhe retorika e ashpër shihen si mjete kryesore për të riafirmuar ndikimin amerikan në rajone kyçe të botës.