Një histori e pazakontë vjen nga një grua 78-vjeçare e quajtur Edith, e cila ka jetuar për rreth 70 vite në të njëjtën banesë të ndërtuar tërësisht me materiale natyrore dhe, sipas dëshmive, pa e pastruar kurrë në mënyrë tradicionale. Shtëpia e saj, e vendosur në një zonë të pyllëzuar, është ndërtuar me degë, rrënjë dhe gjethe, duke u integruar plotësisht me mjedisin përreth. Nga jashtë, ajo ngjan më shumë me një strukturë organike sesa me një ndërtesë klasike, ku natyra dhe arkitektura duken të shkrira në një të vetme.
Brenda dhe jashtë, hapësira është lënë të evoluojë natyrshëm. Bimësia ka zënë vend në pjesë të ndryshme të strukturës, duke krijuar një ekuilibër të pazakontë mes jetesës njerëzore dhe procesit natyror të rritjes dhe ndryshimit të mjedisit. Ky stil jetese e kthen banesën në një shembull ekstrem të bashkëjetesës me natyrën.
Për shumë njerëz, kjo histori përfaqëson një mënyrë alternative të të jetuarit, larg standardeve moderne të pastërtisë dhe mirëmbajtjes së shtëpive. Në vend të kontrollit të plotë mbi hapësirën, Edith ka zgjedhur të pranojë ritmin e natyrës, duke e lënë atë të formësojë shtëpinë e saj me kalimin e viteve.
Kjo qasje ka ngjallur kureshtje dhe debat, duke e kthyer atë në një simbol të jetesës së thjeshtë dhe të një marrëdhënieje të pazakontë, por të qëndrueshme, mes njeriut dhe mjedisit. Historia e saj mbetet një shembull i rrallë i mënyrës se si disa njerëz zgjedhin të jetojnë jashtë normave të zakonshme të shoqërisë moderne.