Skuqja është një reagim fiziologjik i shkaktuar nga sistemi nervor autonom, i cili funksionon jashtë kontrollit të vetëdijshëm. Kur një person përjeton turp, tërheqje ose ekspozim shoqëror, enët e gjakut në fytyrë zgjerohen me shpejtësi, duke shkaktuar skuqje të dukshme që nuk mund të aktivizohet apo ndalet qëllimisht.
Ndryshe nga shprehjet e fytyrës si buzëqeshja apo vrenjtja, skuqja nuk kalon nëpër rrugët motorike vullnetare të trurit, duke e bërë atë një nga reagimet e pakta emocionale që njerëzit nuk mund t’i manipulojnë.
Psikologët e konsiderojnë skuqjen një sinjal të fuqishëm ndershmërie në ndërveprimet shoqërore. Natyra e saj e pakontrollueshme është arsyeja pse shpesh interpretohet si sinqeritet, tërheqje ose ekspozim emocional i vërtetë, dhe jo si performancë.