Historia tregon për një burrë që hyn çdo mbrëmje në një bar i shoqëruar nga një struc. Çdo herë, të dy porosisin pije dhe burri paguan gjithmonë saktësisht shumën që i kërkohet, pa pasur nevojë për kusur. Kjo sjellje e pazakontë zgjon kureshtjen e banakierit, i cili më në fund e pyet se si arrin gjithmonë të nxjerrë nga xhepi shumën e saktë.
Në fund të tregimit zbulohet elementi kryesor humoristik: burri shpjegon se vite më parë kishte gjetur një llambë magjike dhe kishte bërë dy dëshira. Dëshira e parë ishte që sa herë të fuste dorën në xhep, të nxirrte automatikisht shumën e saktë që i kërkohej.
Dëshira e tij e dytë nuk ishte menduar mirë. Ai kishte kërkuar nga xhindi “një pulë me këmbë të gjata”, por dëshira u interpretua fjalë për fjalë. Si pasojë, në vend të asaj që ai kishte imagjinuar, xhindi i dha një struc, i cili në thelb është një shpend shumë i ngjashëm me pulën, por me këmbë jashtëzakonisht të gjata.
Pikërisht ky keqinterpretim i dëshirës përbën edhe thelbin e humorit të shakasë: xhindi nuk gabon, por zbaton dëshirën në mënyrë strikte, duke e kthyer kërkesën e paqartë të burrit në një situatë absurde dhe qesharake.
Shakaja është komentuar gjerësisht për ndërtimin e saj gradual dhe për përfundimin e papritur, që e kthen një situatë të zakonshme në një moment humoristik. Përdoruesit e rrjeteve sociale e kanë vlerësuar për thjeshtësinë dhe për mënyrën klasike të humorit, duke e cilësuar si një nga ato tregime që funksionojnë pavarësisht kohës.