Vdekja e Elvis Presley më 16 gusht 1977, në moshën 42-vjeçare, vazhdon edhe sot të shoqërohet me diskutime mbi gjendjen e tij shëndetësore dhe sasinë e madhe të medikamenteve që përdorte. Elvis u gjet pa ndjenja në Graceland, rezidencën e tij në Memphis, dhe u transportua në Baptist Memorial Hospital, ku u shpall i vdekur në orën 15:30.
Ajo që tërhoqi më pas vëmendjen ishin rezultatet toksikologjike. Sipas një studimi mjekësor të publikuar në Baylor University Medical Center, në organizmin e këngëtarit u identifikuan 14 medikamente ose substanca, mes tyre kodeinë, methaqualone, morfinë, meperidinë, diazepam dhe barbiturate. Çështja, megjithatë, është më komplekse sesa pretendimi se Elvis vdiq thjesht nga një mbidozë. Në atë kohë, ekzaminuesi mjekësor i Shelby County, Jerry Francisco, e lidhi vdekjen me sëmundjen hipertensive dhe koronare të zemrës dhe deklaroi se medikamentet nuk kishin shkaktuar vdekjen.
Vlerësime të tjera mjeko-ligjore të bëra më vonë i dhanë më shumë peshë polifarmacisë, përdorimit të njëkohshëm të shumë medikamenteve dhe kombinimit të substancave depresive për sistemin nervor qendror. Për këtë arsye, shkaku dhe roli i saktë i medikamenteve në vdekjen e Presley-t kanë mbetur të debatueshme.
Ajo që dokumentohet është se vitet e fundit të jetës së “Mbretit të Rock ’n’ Roll-it” u shoqëruan me probleme të konsiderueshme shëndetësore dhe përdorim të gjerë të barnave me recetë. Të dhënat e mëvonshme treguan se mjeku i tij personal kishte përshkruar mijëra doza narkotikësh, qetësuesish dhe stimulantësh gjatë viteve përpara vdekjes së këngëtarit.
Gati pesë dekada pas vdekjes së tij, rezultatet toksikologjike mbeten një nga pjesët më të diskutuara të historisë së fundit të Elvis Presley-t, por pretendimi se një substancë e vetme i shkaktoi vdekjen nuk mbështetet në mënyrë të padiskutueshme nga dokumentacioni mjeko-ligjor.