Një nga dëshmitë më të forta pas tragjedisë së natës së Vitit të Ri në Crans-Montana vjen nga Steven Lanner, zjarrfikës vullnetar zvicerano-luksemburgas, i cili ishte ndër të parët që mbërriti në vendngjarje. Dhjetë ditë pas zjarrit shkatërrues, ai rrëfen përjetimin që, sipas tij, do ta shoqërojë për gjithë jetën.
Në mbrëmjen e 31 dhjetorit, Lanner ndodhej në gatishmëri së bashku me kolegen e tij Audrey Nemeth dhe drejtuesin e ekipit David Castillo. Kur mbërritën pranë lokalit Le Constellation, ata u përballën menjëherë me skena kaosi dhe dëshpërimi. Duke hyrë nga një ndërtesë ngjitur, ata arritën në ambientin ku ndodheshin shumica e viktimave, një pamje që ai e përshkruan si ferr mbi tokë.
Numri i madh i të vdekurve dhe i të plagosurve rëndë e bëri ndërhyrjen jashtëzakonisht të vështirë. Sipas zjarrfikësit, ekipet bënë gjithçka që ishte e mundur nga ana njerëzore, por në shumë raste ndihma mbërriti tepër vonë. Për 40 persona, çdo përpjekje rezultoi e pamjaftueshme.
Edhe sot, dhjetë ditë pas ngjarjes, ai dhe rreth 200 anëtarë të ekipeve të emergjencës që ishin të angazhuar atë natë, mbeten të shënuar psikologjikisht nga ajo që panë dhe përjetuan. Procesi i përballimit me traumën pritet të kërkojë kohë.
Kjo është hera e parë që zjarrfikësit vullnetarë të Crans-Montana flasin publikisht për ngjarjen. Steven Lanner është 30 vjeç dhe prej një dekade shërben si zjarrfikës në këtë zonë alpine.
Një moment prekës për ekipet e shpëtimit ishte ceremonia përkujtimore e mbajtur në Martigny, ku mesazhe falënderimi dhe mbështetjeje u dhanë edhe nga personalitete të larta, përfshirë Grand Dukën Henri. Sipas Lanner, ky vlerësim ishte një ngushëllim moral për gjithçka që ata përjetuan dhe për sakrificën e bërë.
