Ai mund të jetë vetëm 15 vjeç, por Victor Giannikopoulos po bashkëpunon me NASA-n për të zbatuar idenë e tij, e cila, siç tha ai, është vazhdimi i misioneve Voyager që u nisën në vitin 1977. Sa i përket ëndrrës së tij, është të kombinojë Mjekësinë me Astrofizikën.

Viktori foli për mediat dhe tha se ka marrë pjesë në gara që kur ishte 13 vjeç. Sa i përket bashkëpunimit me NASA-n, ai shpjegoi: “Ekzistojnë degë të ndryshme në fizikë dhe një fushë është kuantike ku flitet për mikrokozmosin, domethënë atomet, grimcat dhe jo për gjërat e përditshme. Dhe kështu u përfshiva në këtë punë në Shkollën Ballkanike.

Në thelb, është një mision në të cilin po punoj së bashku me NASA-n dhe planifikojmë ta zbatojmë atë deri rreth vitit 2035. Po bashkëpunoj me ta, kisha paraqitur idenë dhe ata e pranuan dhe kështu jemi në komunikim për zbatimin. Ideja ime është një mision që, në thelb, është vazhdimi i misioneve Voyager. Sigurisht, me teknologji më të mirë sepse teknologjia e misioneve Voyager ishte nga vitet 1970.

Ne po përdorim teknologjinë e re për të qenë në gjendje të arrijmë zonën ku ndodhen tani Voyager-ët, e cila quhet hapësirë ndëryjore, në një periudhë më të shkurtër kohore dhe kështu të jemi në gjendje të arrijmë sisteme të tjera diellore, siç është Konstelacioni i Gjirafës”.

Sa i përket arsyes pse është i përfshirë në të gjitha këto, ai u përgjigj: “Faleminderit prindërve të mi sepse që në moshë të vogël më lexonin për yjet dhe kjo më zgjoi interesin. Ata ishin aty për të më ndihmuar të kaloja të vështirat dhe të lehtat. Do të doja të kombinoja Mjekësinë, e cila është diçka që e dua, me Astrofizikën dhe të arrija t’i bashkoja këto dy profesione në diçka që i kombinon ato. Sepse e ardhmja me inteligjencën artificiale është kombinimi i Mjekësisë me Astrofizikën.”

Çmimi i fundit i 15-vjeçarit ishte në një konkurs në Selanik. Kur u pyet pse u vlerësua, ai u përgjigj: “Kam kohë që punoj në një studim, një hulumtim që po bëj me pacientë që kanë “kancer”. Kemi krijuar disa pyetësorë të strukturuar por anonimë, kemi marrë disa të dhëna dhe po përpiqemi të zbulojmë nëse kanceri dhe nëse ndikojmë në modelet e përsëritura mund të ndikojnë në shfaqjen e tumoreve malinje. Sepse pyes veten nëse modelet që krijojmë dhe nëse i ndryshojmë ato sepse e gjithë jeta jonë janë modele, nga ato më të mëdhatë si universi deri te ato të përditshmet. Pyes veten nëse ndikojmë në këto modele, nëse kjo mund të çojë në pacientë që kanë “kancer”.

“Jeta ime e përditshme është si ajo e të gjithë fëmijëve, zgjohem dhe shkoj në shkollë. Vetëm se kur kthehem në shtëpi është pak më ndryshe. Bëj detyrat e shtëpisë, detyrimet e mia, por do t’i kushtoj edhe pak kohë punës për prezantimin që duhet të bëj, me misionet që përmenda me NASA-n. Pra, asgjë nuk ndryshon aq shumë”, vuri në dukje ai.

“Në fillim isha nervoz. Por më pas e kuptova se kjo është ajo që më përshtatet dhe kur je më i qetë, gjërat rrjedhin më lehtë. Tani e kam kuptuar se nuk kam nevojë të jem nervoz. Shkolla ku jam, sepse në përgjithësi është një shkollë që dëshiron t’i nxisë nxënësit drejt ekselencës, ka shumë që zgjedhin këto shkenca, përkatësisht matematikën, fizikën. Nuk po them se ata dinë gjithçka rreth matematikës, astrofizikës, por besoj se kemi disa gjëra të përbashkëta”, tha ai.

“Edhe pse Greqia është një vend shumë i mirë, nuk mendoj se mund të ofrojë diçka akademike.” Kur e pyetën se si e imagjinon veten në moshën 18 vjeç dhe nëse do të jetë në Greqi, ai u përgjigj: “Edhe pse Greqia është një vend shumë i mirë, nuk mendoj se mund të ofrojë akademikisht atë që mund të ofrojnë vendet e huaja si Anglia dhe Amerika. Greqia duhet të forcojë arsimin sepse jemi pak prapa në këto gjëra, ndërsa Anglia dhe Amerika ofrojnë sektorë që mund të të zhvillojnë 10 herë më shumë. Sektori i arsimit është shumë prapa. Me fjalë të tjera, nëse krahason departamentet akademike jashtë vendit me Greqinë, do të shohësh se janë kilometra larg. Na duhen shumë vite për të thënë se po arrijmë të njëjtin nivel”, tha ai.