Jens Spahn, një politikan kristian demokrat me ndikim në Gjermani, që ka mbajtur edhe postin e Ministrit të Shëndetësisë dhe bashkëshorti i saj, Daniel Funke, u bënë prindër. Djali i tyre, Georg, lindi nëpërmjet një nëne surrogate në Shtetet e Bashkuara, por lajmi i gëzueshëm, i ndarë nga çifti në mediat sociale, shkaktoi debat në Gjermani.

Polemikat shpërthyen pasi në Gjermani, praktika e punësimit të grave për të lindur është rreptësisht e ndaluar dhe konsiderohet në kundërshtim me parimet e bashkëjetesës shoqërore. Në Gjermani, kjo çështje rregullohet nga Akti Embryonenschutzgesetz i vitit 1990 dhe sipas tij, nëna zëvendësuese është e paligjshme. Ligji gjerman është kufizues në këtë çështje, pasi një mjek që kryen inseminim artificial me qëllim transferimin e një fëmije te prindër të tjerë rrezikon burgun. Edhe pse vetë “prindërit e ardhshëm” nuk i nënshtrohen dënimeve penale, marrëveshjet e zëvendësimit konsiderohen të pavlefshme sipas ligjit civil.

Sipas ligjit gjerman, nëna e një fëmije është gjithmonë gruaja që e ka lindur atë. Kjo do të thotë që ata që zgjedhin këtë mundësi jashtë vendit duhet t’i nënshtrohen një procedure komplekse të njohjes gjyqësore të prindërimit pas kthimit në vendin e tyre të origjinës. Fëmija nuk e merr automatikisht shtetësinë gjermane nëpërmjet “babait të ardhshëm”, gjë që krijon një situatë të ndërlikuar ligjore në të cilën politikanët, përfshirë vetë Jens Spahn, bëhen përfitues të një sistemi të disponueshëm vetëm për njerëzit e pasur që përdorin shërbimet e agjencive të huaja.

Rasti i Spahn dhe bashkëshortit të tij nuk është i izoluar pasi në prill, lindja e një fëmije nga virologu dhe deputeti i CDU-së Hendrik Streeck u raportua gjerësisht, me gjermanët që thonë se këto raste po nxjerrin në pah standarde të dyfishta në politikë. Kritikët theksojnë se shumë politikanë të CDU-së, përfshirë vetë Spahn, mbështetën publikisht ruajtjen e ndalimit të zëvendësimit të nënës, duke përmendur argumente etike dhe rrezikun e komercializimit të trupit femëror.

Argumenti kryesor kundër legalizimit është mbrojtja e grave. Raportet e OKB-së tregojnë se nëna surrogate mund të jetë “strukturalisht e dhunshme”, duke çuar në objektivizimin e grave, veçanërisht atyre në situata të cenueshme financiare. Ekzistojnë gjithashtu shqetësime në lidhje me sigurinë shëndetësore të nënave surrogate dhe rreziqet psikologjike për fëmijët e lindur përmes nënave surrogate. Në qëndrimin e saj zyrtar të shkurtit 2026, CDU konfirmoi se nuk ka ndërmend të ndryshojë ligjin, as drejt legalizimit të plotë dhe as të lejojë zëvendësimin altruist (jo-komercial).

Lumturia personale e Jens Spahn është pritur me reagime të përziera. Ndërsa urimet po vërshojnë nga komuniteti politik, mediat sociale janë në trazirë. Komentuesit e akuzojnë Spahn për hipokrizi, pasi sipas tyre një politikan që për vite me radhë bashkëkrijoi linjën e partisë duke kundërshtuar zgjidhjet nga të cilat në fund të fundit përfitoi, është bërë fytyra e debatit për “turizmin e riprodhimit”.

Spahn dhe Funke, duke iu drejtuar kësaj polemike, përpiqen të luajnë me emocionet, duke cituar fjalët e Franz Beckenbauer në media. “Zoti i mirë gëzohet për çdo fëmijë”, shkruan ata. Megjithatë, debati në Bundestag nëse ligji duhet të mbajë ritmin me ndryshimet shoqërore apo të mbrojë vlerat tradicionale nga “tregu riprodhues” mbetet i pazgjidhur. Qeveria gjermane, përfshirë ministren e Drejtësisë Stefanie Hubig, mbetet e vendosur në qëndrimin e saj se nuk ka shumicë për ndryshim në koalicionin aktual.

Edhe pse komitetet e etikës kanë sugjeruar lejimin e zëvendësimit altruist në raste të jashtëzakonshme, Kristian Demokratët e CDU-së mbeten të vendosur. Partia ka frikë se hapja e një boshllëku ligjor, qoftë edhe më i vogli, do të çonte në shfrytëzimin e grave dhe krijimin e një “tregu të foshnjave”.