Në dramën e jashtëzakonshme që përfshiu OpenAI në fund të vitit 2023, vëmendja globale u përqendrua pothuajse ekskluzivisht te figura e Sam Altman, lideri karizmatik që u shkarkua dhe u rikthye në mënyrë spektakolare brenda pak ditësh në funksionin e tij drejtues. Megjithatë, një analizë e thelluar e publikuar nga The New Yorker sugjeron se historia reale e kësaj krize nuk mund të kuptohet pa parë rolin e një figure tjetër, shqiptares Mira Murati.
Murati, një inxhiniere dhe drejtues teknologjik me profil të lartë brenda kompanisë, u gjend në një pozicion delikat në momentin kur tensionet e brendshme shpërthyen në publik. Ajo u emërua CEO e përkohshme në kulmin e krizës, një rol që në dukje ishte teknik dhe tranzitor, por që në realitet e vendosi atë në qendër të një përplasjeje të ashpër për pushtet, narrativë dhe kontroll mbi të ardhmen e inteligjencës artificiale.
Sipas analizës së The New Yorker, Murati nuk ishte thjesht një figurë neutrale në këtë konflikt. Ajo kishte ndarë materiale dhe shqetësime me Ilya Sutskever, të cilat më pas u përdorën në memo-t që çuan në shkarkimin e Altman. Kjo e vendosi atë në një pozicion të ndjeshëm si pjesë e brendshme e procesit që sfidoi lidershipin ekzistues, por edhe si figurë që duhej të garantonte stabilitetin e kompanisë në një moment kritik.
Ndërkohë që jashtë kompanisë kriza interpretohej si një konflikt midis bordit dhe një CEO-je të fuqishëm, brenda saj po zhvillohej një luftë shumë më komplekse, ku besimi, lojaliteti dhe perceptimi publik kishin një rol po aq të rëndësishëm sa edhe vendimet strategjike.
Një nga episodet më domethënëse të kësaj periudhe është përshkrimi i asaj që ndodhte në “war room” (dhomën e luftës) së Altman. Sipas artikullit, çdo mbrëmje rreth orës gjashtë, ai ndërpriste takimet intensive për të pirë një Negroni dhe për të qetësuar atmosferën. “Duhet të relaksoheni”, kujton të ketë thënë. “Çfarëdo që do të ndodhë, do të ndodhë”.