Për shumë njerëz, barku i sheshtë mbetet një objektiv i paarritshëm, pavarësisht dietave strikte dhe orëve të gjata në palestër. Por sipas ekspertëve të mirëqenies trupore, problemi nuk qëndron te mungesa e ushtrimeve, por te fokusi i gabuar. Sekreti i vërtetë, thonë ata, nuk janë abdominalet klasike, por muskujt e thellë të trupit, veçanërisht zona e pelvikut dhe bërthama e brendshme.
Shumica e programeve të fitnesit synojnë vetëm muskujt sipërfaqësorë të barkut, duke lënë pas dore strukturat që mbajnë trupin nga brenda. Kjo shpesh çon në fryrje të vazhdueshme, dobësim të muskujve të brendshëm, qëndrim të keq dhe madje dhimbje mesi apo probleme me legenin. Kur këta muskuj nuk funksionojnë siç duhet, barku nuk sheshohet, pavarësisht peshës trupore apo përpjekjeve fizike.
Një rol kyç luan dyshemeja pelvike, një grup muskujsh që ndodhen në fund të legenit dhe shërbejnë si bazë për stabilitetin e trupit. Kur kjo zonë është e dobët ose joaktive, barku del përpara, trupi humbet ekuilibrin dhe metabolizmi ngadalësohet. Forcimi i pelvikut ndihmon barkun të tërhiqet natyrshëm nga brenda, pa ushtrime ekstreme apo sforcime të panevojshme.
Ekspertët theksojnë gjithashtu rëndësinë e frymëmarrjes së saktë. Frymëmarrja e cekët, e shoqëruar me stres, rrit tensionin në bark dhe përkeqëson fryrjen. Ndërsa frymëmarrja e thellë dhe e kontrolluar aktivizon muskujt e brendshëm, përmirëson tretjen dhe ndihmon në sheshimin gradual të barkut.
Ndryshe nga çfarë mendohet, zgjidhja nuk është kardio intensive apo ushtrime që lodhin trupin. Qasjet moderne rekomandojnë lëvizje inteligjente me impakt të ulët, aktivizim gradual të muskujve dhe ushtrime që respektojnë trupin, veçanërisht për gratë pas lindjes.
Kjo metodë ndihmon në djegien e yndyrës pa shkaktuar stres hormonal, i cili shpesh lidhet me barkun e fryrë. Në fund, barku i sheshtë lidhet ngushtë edhe me shëndetin e zorrëve. Ushqimi që redukton inflamacionin dhe mbështet florën e mirë bakteriale ndihmon në uljen e fryrjes dhe përmirësimin e metabolizmit.