Vala e largimeve në Abissnet Superiore nuk njeh të ndalur, duke konfirmuar edhe një herë se stoli i trajnerit në futbollin shqiptar mbetet vendi i punës me sigurinë më të ulët në Europë. Paniku i javëve të fundit dhe objektivat e rrezikuar kanë bërë që “gijotina” e klubeve të godasë sërish sot, duke lënë të papunë Edlir Tetovën te Egnatia dhe Enkeleid Dobin te Teuta.

Largimi i Tetovës vjen si një tërmet, por thellësisht i paralajmëruar nga kolapsi i pashpjegueshëm i rrogozhinasve në këtë sprint final, por edhe nga një paralajmërim i mëparshëm i të dyja palëve për largimin në fund të sezonit, por nuk u prit ashtu si u deklarua fundi i kampionatit. Të shkarkosh trajnerin kampion në fuqi pas katër humbjeve radhazi, të cilat e rrëzuan Egnatian në një moment kritik, tregon qartë presionin e jashtëzakonshëm të këtij fundsezoni dhe mungesën e theksuar të mirënjohjes sportive. Nga ana tjetër, shkarkimi i Enkeleid Dobit te Teuta është lëvizja klasike e dëshpërimit për një skuadër që po luan “ruletën ruse” të mbijetesës dhe rënies nga kategoria, duke kërkuar një shok të fundit psikologjik për të shpëtuar sezonin.

Statistikat e Sezonit 2025/2026: Një “mulli” i vërtetë

Nëse bëjmë një bilanc të këtij sezoni me formatin e 10 skuadrave (AF Elbasani, Vllaznia, Tirana, Partizani, Dinamo, Egnatia, Teuta, Bylis, Vora dhe Flamurtari), stabiliteti rezulton të jetë thjesht një fjalë e huaj.

Frekuenca e lartë: Deri në këtë pikë të kampionatit, numri i ndryshimeve në stolat e Superiores i afrohet dhe e kalon shifrën e 15 lëvizjeve (duke përfshirë shkarkimet, dorëheqjet dhe rikthimet e çuditshme brenda sezonit).

Raporti për klub: Kjo përkthehet në një mesatare prej afro 1.5 trajnerësh të ndërruar për çdo klub brenda një sezoni të vetëm. Vetëm përjashtime të rralla të ekipeve që kanë gjetur qetësi afatgjatë në kreun e tabelës apo që kanë struktura më të mbrojtura i kanë rezistuar tundimit për të ndryshuar “timonierin”.

Superiorja përballë Europës, ku qëndron Shqipëria?

Për ta vendosur këtë anomali në një kontekst më të gjerë dhe analitik, statistikat europiane theksojnë një ndarje të qartë mes futbollit elitar dhe atij rajonal:

Top 5 Ligat Europiane: Në kampionate të mëdha si Premier League angleze apo La Liga, numri i shkarkimeve në një sezon me 20 skuadra varion historikisht nga 10 deri në 14 trajnerë. Kjo përkthehet në një indeks minimal prej 0.5 – 0.7 ndryshime për klub. Jetëgjatësia mesatare e një trajneri atje zakonisht e kalon një vit kalendarik.

Rajoni i Ballkanit dhe Lindjes: Europa Lindore, dhe në veçanti vende si Rumania, Serbia, Greqia, ashtu si dhe Shqipëria, konsiderohen “varreza” për trajnerët. Sipas analizave të qendrave si CIES Football Observatory, në këtë rajon indeksi kërcen rregullisht në 1.3 – 1.8 ndryshime për klub në vit.

Rekordi Shqiptar: Me shkarkimet e sotme të Tetovës dhe Dobit, Abissnet Superiore vazhdon të mbajë fort majën e këtij klasifikimi negativ. Jetëgjatësia mesatare e një trajneri në Shqipëri llogaritet në më pak se 150 ditë.

Në “perëndim”, trajneri shihet si menaxher projekti; në Superiore, ai trajtohet si një “siguresë” elektrike. Sapo skuadra pëson një qark të shkurtër rezultatesh, si rënia e papritur e Egnatias apo mungesa e oksigjenit te Teuta, presidentët zgjedhin të djegin siguresën për të shpëtuar impiantin. Këto shkarkime tregojnë se presioni i zonës “Final Four” dhe makthi i “Play-out” kanë shkatërruar çdo lloj planifikimi sportiv afatgjatë, duke e kthyer kampionatin në një garë mbijetese nga java në javë.