Në një kohë kur sistemi arsimor shpesh fokusohet te notat dhe mësimi përmendësh, këshilla e Albert Ajnshtajn për rritjen e fëmijëve të zgjuar tingëllon më ndryshe se kurrë.
Sipas një historie të publikuar vite më parë dhe të rikthyer në vëmendje së fundmi, shkencëtari legjendar u pyet nga një nënë se si mund ta ndihmonte djalin e saj të bëhej i suksesshëm në shkencë. Përgjigjja e tij ishte e papritur: t’i lexonte përralla. Madje, ai këmbënguli që fëmijët të dëgjonin “edhe më shumë përralla”.
Për Albert Ajnshtajn, imagjinata ishte thelbësore për zhvillimin e inteligjencës. Ai besonte se kreativiteti dhe kurioziteti janë shumë më të rëndësishme sesa disiplina e verbër apo notat e larta, një qëndrim që bie ndesh me shumë modele tradicionale të arsimit.
Vetë Ajnshtajni kishte një raport të vështirë me shkollën. Ai e braktisi arsimin e mesëm në Mynih për shkak të sistemit të ngurtë dhe më pas vazhdoi studimet në Zvicër, ku gjeti një qasje më të lirë ndaj të mësuarit.
Sipas tij, përrallat funksionojnë si një “ushtrim” për mendjen e fëmijëve. Ato ndihmojnë në zhvillimin e imagjinatës, gjuhës dhe aftësisë për të menduar në mënyrë krijuese.
Përmes historive, fëmijët mësojnë të bëjnë lidhje, të parashikojnë ngjarje dhe të analizojnë situata, aftësi që janë thelbësore edhe në shkencë.
Ekspertët sot bien dakord se këto elemente ndikojnë jo vetëm në inteligjencën akademike, por edhe në atë emocionale. Në një botë gjithnjë e më komplekse, aftësia për të menduar ndryshe dhe për të qenë kreativ po bëhet po aq e rëndësishme sa njohuritë teorike.