Brenda energjisë së Shigjetarit, ekziston një busull që tregon gjithmonë “diku tjetër”. Një vend tjetër, një qytet tjetër, një punë tjetër, një person tjetër. Për sa kohë që ky vrull mbetet i shëndetshëm, është rritje. Por kur ana e errët hyn në lojë, ndodh që:

të ndryshoni drejtim sapo gjërat bëhen serioze

të ikni nga bisedat e thella “sepse ato prishin humorin”

gjithmonë e idealizoni të ardhmen, duke përbuzur të tashmen

Rezultati? Marrëdhënie të lëna përgjysmë, projekte të braktisura pak para vijës së finishit, premtime të bëra me zemër të lehtë e më pas të harruara “jeta është një udhëtim”.

Por jo, ndonjëherë jeta ka të bëjë edhe me qëndrimin në vend, përballjen me atë që ju frikëson dhe qëndrimin atje një minutë më shumë, edhe nëse çdo qelizë në trupin tuaj dëshiron të ishte diku tjetër.

Shigjetari lulëzon nga entuziazmi. Është shenja klasike që ndez 1 mijë shkrepëse, por nuk mund ta mbajë gjithmonë zjarrin kur bëhet një oxhak i qëndrueshëm, i përditshëm dhe që digjet. Kur liria bëhet një arratisje, lindin dinamika që janë të dëmshme si për të tjerët ashtu edhe për vetë Shigjetarin.

Hijet më të zakonshme manifestohen kështu:

Frika nga angazhimi: jo sepse nuk ka ndjenjë, por sepse ideja e “përgjithmonë” duket si një kafaz

Sinqeritet brutal: fjalë të qëlluara si shigjeta, të pafiltruara, nën maskën e “Unë thjesht po them të vërtetën”

Premtime të lehta: plane të mëdha, fjalë të mëdha, pastaj në praktikë… heshtje radioje

Idealizëm i tepruar: një vizion i lartë i jetës, por pak tolerancë për detajet dhe papërsosmëritë e mërzitshme

Gjëja e bukur është se ana e errët e Shigjetarit nuk është një dënim. Është më shumë si një dritë paralajmëruese në panelin e kontrollit: nëse jeni gjithmonë duke ikur, diçka ka nevojë për vëmendje.

Dhe funksionon për ata me Diellin në Shigjetar, por edhe për ata me Hënën, Ascendentin ose shumë planetë në këtë shenjë (ose thjesht njihni këto dinamika).

Disa hapa kyç për të transformuar ikjen në liri të vërtetë:

Mësoni të qëndroni pak më gjatë: kur të ndjeni se doni të hiqni dorë nga gjithçka, ndaloni dhe pyeteni veten: “Nga çfarë po iki vërtet?”

Merrni fjalën tuaj seriozisht: më pak premtime, më shumë qëndrueshmëri. Zgjerimi i vërtetë vjen edhe nga marrja seriozisht e përgjegjësive.

Pranoni emocionet “e pakëndshme”: trishtimi, mërzitja, frustrimi nuk janë një dështim shpirtëror; ato janë pjesë e udhëtimit.

Sillni aventurën në jetën e përditshme: ndryshoni shtigje, studioni diçka të re, hapni mendjen tuaj… pa pasur nevojë të filloni nga e para./TAR