Një bisedë që ka përfunduar prej muajsh, ndoshta edhe vitesh, vazhdon të qëndrojë në telefon. Dhe një mbrëmje, pa ndonjë arsye të dukshme, e hap përsëri. Fillon nga disa mesazhe dhe papritur e gjen veten duke lexuar një histori të tërë që e di pothuajse përmendësh. Rileximi i bisedave të vjetra është një sjellje që mund të lidhet me nostalgjinë, emocionet e pazgjidhura, kërkimin e përgjigjeve apo thjesht dëshirën për t’u rikthyer për pak çaste në një periudhë tjetër të jetës. Por pse kemi dëshirë të rikthehemi te fjalët e dikujt që ndoshta nuk është më pjesë e së tashmes sonë?
Mesazhet janë një lloj arkivi emocional
Fotografitë na rikthejnë pamjen e një momenti, ndërsa mesazhet mund të na rikthejnë mënyrën se si kemi menduar dhe ndier në atë periudhë. Një “mirëmëngjes”, një batutë që dikur na bënte të qeshnim apo një deklaratë dashurie mund të aktivizojë kujtime që nuk i kishim menduar prej kohësh. Në këtë kuptim, një bisedë e vjetër nuk është vetëm tekst. Ajo mund të funksionojë si një kapsulë e vogël kohe.
Nostalgjia luan një rol të rëndësishëm
Ndonjëherë nuk na mungon domosdoshmërisht personi. Na mungon periudha. Mund të na mungojë mënyra si ndiheshim, rutina që kishim, emocionet e fillimit të një marrëdhënieje apo versioni i vetes që ishim në atë kohë. Pikërisht për këtë arsye, rileximi i mesazheve mund të sjellë një përzierje emocionesh: ngrohtësi, trishtim, mall dhe ndonjëherë edhe habi kur shohim sa shumë kemi ndryshuar.
Mund të jemi duke kërkuar përgjigjen që nuk e morëm kurrë
Pas një ndarjeje apo ndërprerjeje të papritur të komunikimit, mendja mund të rikthehet vazhdimisht te pyetja: “Ku ndryshoi gjithçka?” Dhe atëherë fillon kërkimi. Lexohen përsëri mesazhet e fundit. Analizohet toni. Kërkohet momenti kur përgjigjet u bënë më të ftohta ose kur njëri prej dy personave filloi të largohej. Në thelb, po përpiqemi të ndërtojmë një shpjegim duke përdorur informacionin që kemi. Problemi është se jo çdo histori e ka përgjigjen të fshehur në një mesazh.
Rileximi mund të jetë edhe një mënyrë për të kërkuar konfirmim
“Pra, nuk e kisha imagjinuar. Ai vërtet dukej i interesuar.”
Ndonjëherë njerëzit rikthehen te bisedat e vjetra pikërisht për të konfirmuar kujtimet e tyre. Kjo mund të ndodhë sidomos kur mënyra se si përfundoi një marrëdhënie duket krejtësisht në kontrast me mënyrën se si kishte filluar. Mesazhet bëhen atëherë një lloj prove se afërsia, interesi apo premtimet kanë ekzistuar realisht.