Kur flitet për burime të proteinave me pak yndyrë, mishi i viçit mund të mos jetë zgjedhja e parë që vjen në mendje. Megjithatë, ekzistojnë disa pjesë të mishit të viçit që ofrojnë sasi të larta proteinash, ndërsa përmbajnë më pak yndyra të ngopura. Zgjedhja e pjesës së duhur mund të jetë konfuze, veçanërisht për shkak të shumëllojshmërisë së produkteve dhe etiketave në dyqane. Një dietologe shpjegon se cilat janë disa nga alternativat më të përshtatshme për ata që kërkojnë mish me më pak yndyrë.
Çfarë do të thotë mish viçi “pa shumë yndyrë”? Sasia e yndyrës së ngopur ndryshon ndjeshëm nga një pjesë e mishit te tjetra. Për shembull, pjesë si ribeye dhe brinjët e shkurtra zakonisht kanë përmbajtje më të lartë yndyre. Sipas standardeve të Departamentit Amerikan të Bujqësisë (USDA), një mish mund të klasifikohet si “lean”, pra me pak yndyrë, nëse për çdo 100 gramë përmban më pak se 10 gramë yndyrë totale, jo më shumë se 4.5 gramë yndyra të ngopura dhe më pak se 95 miligramë kolesterol.
Për t’u klasifikuar si “extra lean”, mishi duhet të përmbajë më pak se 5 gramë yndyrë totale dhe më pak se 2 gramë yndyra të ngopura, ndërsa kolesteroli duhet të jetë sërish nën 95 miligramë për 100 gramë. Për konsumatorët, një mënyrë e thjeshtë për të identifikuar pjesët më të dobëta është të kërkojnë në emërtim fjalët “loin” ose “round”, të cilat zakonisht lidhen me pjesë më të dobëta të mishit. Për mishin e grirë, rekomandohet të kërkohet një produkt me të paktën 93% mish pa yndyrë.
Një dietologe ka rekomanduar 10 pjesë të mishit të viçit që mund të jenë zgjedhje të mira për personat që kërkojnë proteina me më pak yndyrë. Vlerat më poshtë janë për 100 gramë mish. Mishi i grirë mund të gjendet gjithashtu në versione me 95% ose 97% mish pa yndyrë. Zgjedhja varet nga preferencat personale, sasia e yndyrës që dëshironi dhe produktet që gjenden në treg.
Edhe pse këto pjesë konsiderohen me pak yndyrë, mënyra e përgatitjes mund të ndryshojë ndjeshëm vlerat ushqyese të vaktit. Sipas dietologes, madhësia e porcionit dhe mënyra e gatimit janë po aq të rëndësishme sa zgjedhja e pjesës së mishit. Pjekja në skarë, në furrë ose në zgarë mund të ndihmojë në përgatitjen e mishit me më pak yndyrë të shtuar, sheqer apo kripë. Për këtë arsye, zgjedhja e një pjese të dobët të mishit është vetëm një hap. Sasia që konsumoni, mënyra e gatimit dhe ushqimet me të cilat e shoqëroni janë gjithashtu të rëndësishme.
Konsumimi i tepërt i mishit të kuq, veçanërisht i pjesëve me shumë yndyrë, është një shqetësim për shëndetin e zemrës. Megjithatë, kërkimet sugjerojnë se sasi të moderuara të mishit të viçit pa shumë yndyrë mund të përfshihen në një mënyrë ushqyerjeje të orientuar drejt shëndetit të zemrës. Ekspertët theksojnë se një pjesë e madhe e pjesëve të freskëta të mishit të viçit që shiten në treg plotësojnë kriteret e USDA-së për mish me pak yndyrë. Megjithatë, kjo nuk do të thotë se mishi i viçit duhet konsumuar pa kufizim. Moderimi mbetet i rëndësishëm, veçanërisht për personat që duan të ndjekin një dietë të shëndetshme për zemrën. Një mënyrë për ta bërë vaktin më të balancuar është konsumimi i porcioneve më të vogla të mishit dhe shoqërimi i tij me perime dhe drithëra integrale. Në këtë mënyrë, organizmi përfiton edhe nga fibrat, vitaminat dhe mineralet që ofrojnë ushqimet e tjera.
Ka edhe raste kur konsumimi i mishit të viçit mund të kërkojë kujdes të veçantë, pavarësisht se sa e dobët është pjesa e zgjedhur. Personat me alergji ndaj mishit, probleme të caktuara shëndetësore, ndërveprime të mundshme me medikamente ose arsye që lidhen me praktikat fetare apo preferencat personale duhet të ndjekin këshillat individuale të mjekut ose dietologut. Në përgjithësi, për një dietë të ekuilibruar nuk ka rëndësi vetëm lloji i mishit, por edhe porcionet, mënyra e gatimit dhe ushqimet që e shoqërojnë atë.