Një studim i ri sugjeron se qëndrimi i trupit mund të ndikojë në mënyrën si përballemi me rrezikun dhe si i përjetojmë emocionet. Mënyra si ulemi mund të jetë më e rëndësishme nga sa mendojmë. Një studim i ri sugjeron se një qëndrim më i drejtë i trupit lidhet jo vetëm me një ndjenjë më të fortë krenarie, por edhe me një qasje disi të ndryshme ndaj rrezikut. Rezultatet tregojnë gjithashtu se sjellja jonë mund të ndikohet nga elemente të vogla të mjedisit përreth, edhe kur nuk jemi të vetëdijshëm për këtë.
Në eksperiment morën pjesë gati 200 persona. Megjithatë, studiuesit nuk u treguan se po shqyrtonin ndikimin e qëndrimit të trupit në vendimmarrje. Në vend të kësaj, ata ndryshuan mënyrën se si ishte organizuar hapësira e punës. Një pjesë e pjesëmarrësve përdorën një tablet të vendosur mbi një platformë të ngritur në një tavolinë të rregullueshme, gjë që i nxiste natyrshëm të uleshin më drejt. Të tjerët punuan në një tavolinë më të ulët dhe kishin më shumë tendencë të përkuleshin përpara. Më pas, pjesëmarrësit kryen një detyrë kompjuterike të njohur si “detyrë e rrezikut me balonë”. Ata duhej të frynin gradualisht një balonë virtuale.
Çdo shtypje e radhës rriste shpërblimin e mundshëm, por njëkohësisht edhe rrezikun që balona të shpërthente dhe pikët e fituara në atë raund të humbnin. Personat që ishin ulur më drejt kishin tendencë të bënin më shumë shtypje dhe të arrinin rezultate më të mira. Megjithatë, studiuesit theksojnë se kjo nuk do të thotë se ata ishin thjesht më impulsivë. Sipas profesorit të psikiatrisë dhe psikologjisë në Universitetin McGill dhe autor kryesor i studimit, rezultatet sugjerojnë se pjesëmarrësit nuk vepruan në mënyrë më impulsive, por mund të kenë qenë më efikasë në përballimin e rrezikut.
Ndryshimet nuk u vunë re vetëm në sjellje. Pjesëmarrësit që qëndruan më drejt kishin gjithashtu më shumë gjasa të raportonin një ndjenjë më të fortë krenarie. Kjo është interesante, pasi krenaria lidhet me mënyrën se si e vlerësojmë veten dhe veprimet tona. Sipas autorëve, kjo mund të tregojë se pozicioni i trupit nuk ndikon vetëm në mënyrën si sillemi, por në një masë të caktuar edhe në mënyrën se si i përjetojmë përvojat tona.
Megjithatë, studiuesit paralajmërojnë se efektet e vërejtura ishin të moderuara dhe u shfaqën në kushte të kontrolluara laboratorike. Pra, kjo nuk do të thotë se vetëm duke drejtuar shpinën do të bëheni papritur më të mirë në marrjen e vendimeve ose më të sigurt në vete. Një nga aspektet më interesante të studimit është se pjesëmarrësve nuk iu kërkua drejtpërdrejt të uleshin drejt. Qëndrimi i tyre u ndikua nga vetë organizimi i hapësirës së punës. Shumica nuk ishin as të vetëdijshëm se mënyra si uleshin ishte pjesë e eksperimentit.
Kjo i ndihmoi studiuesit të shmangnin një problem që ka shoqëruar prej vitesh disa eksperimente mbi të ashtuquajturat “poza të fuqisë”: mundësinë që pjesëmarrësit ta kuptojnë qëllimin e studimit dhe, pa vetëdije, të sillen sipas asaj që mendojnë se pritet prej tyre. Në këtë eksperiment, pozicioni i trupit u ndikua nga pajisjet dhe jo nga udhëzimet e drejtpërdrejta të studiuesve. Për më tepër, përmes analizës së videove u matën këndet e qafës së pjesëmarrësve për të konfirmuar se qëndrimi i tyre kishte ndryshuar realisht.
Rezultatet nuk mbështesin idenë e thjeshtë se “uluni drejt dhe do të merrni vendime më të mira”. Ato sugjerojnë diçka më interesante: edhe elemente të vogla të mjedisit tonë të përditshëm mund të ndikojnë, në një masë të caktuar, në sjelljen dhe emocionet tona. Lartësia e tavolinës, pozicioni i ekranit dhe mënyra se si organizojmë hapësirën ku punojmë mund të ndikojnë jo vetëm në komoditetin fizik, por potencialisht edhe në mënyrën se si reagojmë në situata që kërkojnë vendimmarrje Gjithsesi, autorët theksojnë se efektet ishin të moderuara dhe u vërejtën në kushte laboratorike. Prandaj, studimi nuk duhet parë si një metodë e provuar për të përmirësuar gjykimin apo vendimmarrjen.